Een half jaar in China

6 maanden

 

26 weken

 

182 dagen

 

4368 uur

 

en 262.080 minuten

 

Dat is lang.

 

Of kort?

Een half jaar geleden zijn we dit avontuur aangegaan. Toen ontzettend spannend, moeilijk en gaaf! Vandaag blik ik terug. Hoe gaat het nu? Wat hebben we geleerd? Zouden we het weer doen? Maar bovenal….

Blijven we 3 jaar lang?

Weet je nog dat ik schreef over die verschrikkelijke smog? Of hoe moeilijk ik het soms vond?  Verhuizen naar een ander land is nou eenmaal niet altijd even makkelijk. Ik liet me ook wel tegenhouden door de stemmen in mijn hoofd. Met tekenles en hardlopen bijvoorbeeld.

Een half jaar in China

Hardlopen in China

We hebben hier op de community een sportschool. Deze is alleen in de avond open. Ik loop graag samen met iemand. Ik beken, als ik alleen ga, dan is de motivatie er niet altijd om te gaan. Als ik afspreek om samen te gaan dan wil ik niet afzeggen. Dat werkt voor mij goed. Een hardloopgroep als de duinlopers is helemaal ideaal. Daarom ging ik opzoek naar een hardloopclub en een sportmaatje. Beide heb ik niet gevonden. Ik kom niet verder dan het park en daar is het nu veel te warm om te lopen.  Zo liet ik me tegenhouden. Want tsja, geen maatje, geen club. Ik loop liever in de ochtend en de sportschool is alleen s’avonds open. Daarbij vind ik sportscholen ook helemaal niet leuk. Ik ren veel liever buiten. Zo  bleef ik hangen in de twijfelstand. Wat ga ik nu doen? Sporten is belangrijk maar ja, ik kan hier gewoon niet sporten…..

Er zaten allemaal redenen in mijn hoofd om het niet te doen maar ik weet ook dat ik een blijer mens ben als ik wel sport. Daarom besloot ik een paar weken geleden om mijn stoute schoenen aan te trekken en te gaan kijken in de nieuwe sportschool die hier een paar weken geleden is geopend.  Het zag er prima uit. Een paar dagen later heb ik mijn stoute schoenen verruilt voor mijn sportschoenen en ben ik gaan hardlopen.

Een half jaar in China

Hoe ging het hardlopen voor de eerste keer?

Wat het leuk? Nee, de eerste keer rennen als je een tijdje niet geweest bent, is niet leuk. Wel zwaar. Daarbij keek ik tegen een saai flatgebouw aan en het was even goed warm. Maar wat was ik blij toen ik thuis kwam. Ik heb het gedaan jubelde er in mijn hoofd. Van al die stemmen was er eentje die zei: je word er blij van en dat klopt. Ik werd er blij van. Ik ben die week meteen 3x geweest :-). Zo ben ik dan ook wel weer 😉

Ga ik nu iedere week 3x naar de sportschool? Vast niet maar iedere keer dat ik wel ga is meegenomen.

Tekenles

Zo ging het ook met tekenles. Ik kon geen cursus vinden. Er was wel een mogelijkheid voor 1 op 1 les. Een uur met de bus hier vandaan…..Opnieuw zoeken….Alleen maar 1 op 1 lessen. Dat vond ik maar vreemd en daarbij ik versta de leraar helemaal niet! De moed zakte me meer dan eens in mijn schoenen. Ieder mens heeft zijn eigen dingen in het leven waar je blij van wordt. Bij mij is dat tekenen, mooie dingen maken, hardlopen, koken. Alleen tot nu toe zonder resultaat. Ik heb toen gesmeekt om nog 1 keer op internet te kijken voor een cursus. We vonden iets, 10 minuten met de bus hier vandaan. Ik ben samen met Lulu mijn Chinese vriendin gaan kijken bij de tekenschool. De leraar spreekt geen word Engels. Alleen Chinees. De les zou ook hier weer 1 op 1 zijn maar ik besloot het te proberen. Ik zei tegen Lulu, we zien het wel. Een stem in mijn hoofd zei, je wordt er blij van. Ik kan altijd nog stoppen dacht ik er achteraan. Zo gezegd zo gedaan, ik spreek met de leraar af om volgende week terug te komen voor mijn eerste les.

Als we naar buiten lopen verrast Lulu me, ik ga met je mee zegt ze. Ik wil het ook proberen, het lijkt me leuk. Zo zijn we met zijn  2 toch nog een groep en Lulu vertaalt wat de leraar me vertelt.

Een half jaar in China

Een half jaar in China

Is het anders dan in Nederland?

Dit alles leerde me dat je soms gewoon niet op moet geven. Dat als iets ontzettend belangrijk is, dat je door moet gaan. Ondanks je eigen beweegredenen en stemmen in je hoofd om het niet te doen. Is het ideaal om te hardlopen in de sportschool. Nee natuurlijk niet, ik ren nog steeds liever buiten maar hè Ik ren wel. Had ik niet liever gezellig bij mijn tekengroep in Alkmaar gezeten? Ja natuurlijk, daar versta ik de lerares gewoon en de groep is ook een stuk groter en gezelliger maar  ik teken en ik loop en daar word ik blij van. Daarnaast zijn er weer andere voordelen. Als ik een dagdeel extra wil tekenen dan kan dat. Op ieder gewenst moment van maandag tot en met vrijdag. Ik leer tekenen vanuit een ander perspectief, super interessant. Als ik aan het hardlopen ben op de band dan loop ik hartstikke stabiel in 1 tempo en er zitten voor geprogrammeerde interval training op. Dat is ook handig.

Een half jaar in China

Zo brengt het leven me lessens die ik anders misschien niet geleerd had. Dus hoe het nu gaat? Het gaat goed. Het is zomer, de zon schijnt. Ik loop hard, ik teken en ik ben een blije mama voor Jayson. Met Koen gaat het ook goed, daar heeft hij een paar weken terug over geschreven. En Jayson, die is nog steeds hetzelfde blij ei als altijd op verschillende 2 is nee puber peuter buien na 😉 We hebben dan ook vertrouwen in de toekomst hier in China. Al komen we natuurlijk wel af en toe even langs in Nederland.

Liefs Jenny

P.s In verband met de vakantie schrijf ik in de maanden juli en augustus 1 keer in de 2 weken over China.

5 gedachten over “Een half jaar in China

Geef een reactie