Mijn vader kreeg een hartinfarct

Jeetje, wat ben ik geschrokken afgelopen vrijdag! Ik zat in de auto (gelukkig al geparkeerd) toen mijn vriend Koen belde en zei dat mijn vader gereanimeerd en gedotterd was. Hij vertelde er ook bij dat alles weer goed zou komen. Maar ergens maakte ik kortsluiting. Ik hoorde het wel maar het drong nog niet tot me door. De tranen rollen over mijn wangen en er schoot van alles door mijn hoofd! Ik kan toch nog helemaal niet zonder mijn papa leven! En Jayson dan….die moet toch opgroeien met zijn opa en niet zonder! Ik wist niet hoe snel ik opzoek moest naar mijn schoonzus. Nadat ik Jayson heb overhandigd ben ik zo snel mogelijk naar het ziekenhuis gegaan. Daar aangekomen kwam mijn vader net van de OK af. Hij is gedotterd en er is een stent geplaatst. Op het moment dat ik mijn vader zie en hoor praten weet ik, het is goed. De zenuwen voel ik zo mijn lijf uit gaan! De volgende dag is er een echo van zijn hart gemaakt en hij heeft minimaal tot geen schade aan zijn hart opgelopen. Wat een geluk!
Ondertussen is mijn vader zondag thuis gekomen. Hij mag rustig aan alles weer gaan oppakken en hij doet mee met het hartrevalidatie programma. De afgelopen dagen heb ik in een achtbaan gezeten! Veel gebeld, geregeld, op bezoek geweest en emoties die gaan van angst naar blijdschap. Nu is er weer wat meer rust. Mijn vader is weer thuis en het gaat goed. Dinsdag ben ik weer aan het werk gegaan en ook vandaag ben ik weer lekker bezig. Mijn website komt weer om de hoek kijken. Jammer genoeg is die nog niet af. Er kwam iets tussen…..Maar gelukkig is dat allemaal maar relatief. Mijn vader leeft en hij is gezond :-))! 

Liefs Handtekening-b-4-cm
Papa-Jayson-en-ik-in-het-ziekenhuis

Geef een reactie